TESTAMENT

Świeżo wybrany papież Franciszek, wchodzi do swoich apartamentów. Siada przy biurku, gdzie na blacie leży stary, bardzo stary dokument. To TESTAMENT ŚWIĘTEGO PIOTRA, przekazywany z papieża na papieża. Tylko papieże znają sekret tego dokumentu. Otwiera powoli zrywając pieczęcie, rozwija, patrzy na podpis: PIOTR... podnosi wzrok, zaczyna czytać:

"Ja Piotr, następca Boga, oznajmiam: BÓG NIE ISTNIEJE".

Franciszek przestał czytać, chwycił się za głowę, dech mu zaparło, doznał szoku. Po odzyskaniu jako takiej równowagi, czyta dalej:

"Wymyśliłem Boga, bo książki magika zwanego Jezusem się nie sprzedawały. Ludzie są bardzo naiwni, interes idzie dobrze. Jeżeli Ty też w tej chwili czytasz te słowa, to jesteś jeszcze naiwniejszy.

 Piotr

ps

Zrobiłem mój testament jeszcze po hebrajsku i arabsku"

Franciszek wziął głowę w dłonie i zapłakał. Zadzwonił telefon. To Wielki Rabin Jeruzalem.

- Halo, Franciszek? Gratulacje z okazji wybrania na papieża...a co Ty .... płaczesz?

- Nie, Wielki Rabinie, nie płaczę, to emocje - odpowiada Franciszek, ale skoro już mam Cię przy telefonie to powiedz mi Rabinie, Ty wiedziałeś o testamencie świętego Piotra?Franciszek usłyszał w słuchawce wybuch śmiechu... 

Szybko pożegnał się bardzo przygnębiony. Zadzwonił znów telefon.

- Halo? Tu Ojciec Święty, kto mówi?

- Mamma mówi,  Ojcze Święty.

- Mamma, przestań, nie jestem twoim ojcem, jestem Jorge. Mamma, mam pytanie: kto pierwszy raz wysłał mnie na katechizm, ty czy ojciec?

- Ja Jorge, ja.

- Mamma, wybacz ale bez wyjaśnienia nie podziękuję ci za to, jak i za wszystko czego mi zabranialiście, nawet chodzenia na  basen, mam 75 lat i nawet pływać nie potrafię, nie, nie podziękuję ci za to mamma, uuuuuuuuuuuuu ....

Franciszek gorzko zapłakał. Następnie "pozbierał się", wziął za słuchawkę i wykręcił numer:

- Halo? Sekretariat? Czy mógłby ktoś skontaktować tą stażystkę, którą gorąco polecał mi Bill Clinton? Jakżesz ona się nazywa? No taaaaa....

- Monika, Ojcze Święty.

- Tak, tak, Monika, proszę ją zawiadomić,  że staż zaczyna od jutra.

Odłożył słuchawkę, westchnął, zwinął w rulon testament, założył pieczęcie i pomyślał: "Krytykowałem Benedykta za dymisję, a on wiedział co robi, a skoro Bóg nie istnieje, życie od dziś MUSI być tylko piękne, mam mało czasu, a wiele do odrobienia.... A testament zostawię moim następcom".

Autor:
humorysta Francois Pirette

 PROMUJ